I
Het uitgangspunt, afgesproken
Het scenario schrijven we vóór de avond, per bericht, samen. Wie we zijn, waar we elkaar treffen, hoe het begint. De helft van het plezier zit in het smeden; ik doe schaamteloos mee.
Ervaringen · Een avond in een rol
Rollenspel
Deze site gelooft toch al dat een avond een soort theater is. Rollenspel zegt het gewoon hardop. Twee mensen, een uitgangspunt, en de heerlijke discipline om erin te blijven: vreemden die elkaar treffen aan een hotelbar, een sollicitatiegesprek dat ergens heen gaat waar zoiets niet heen hoort, oude vlammen die botsen in de verkeerde stad. Verbeelding is het meest onderschatte afrodisiacum dat er bestaat.
Ik heb jaren mensen bestudeerd. Er ééntje spelen is een kleine moeite.
Hoe het doek opgaat
Een stuk in drie bedrijven
II
De heerlijke toewijding
Een uitgangspunt werkt alleen als beide mensen het beschermen. Ik blijf in mijn rol met een strak gezicht en een glinstering. Het moment waarop jij bíjna breekt, is eerlijk gezegd waar ik voor speel.
III
De scène vindt haar eigen einde
Een goede scène is een deur. Die opent naar de echte avond zodra we dat toelaten. Hoe ver we het ook nemen, de twee mensen eronder hebben alles afgesproken wat ertoe doet.
Dit past bij je als
Rollenspel is voor
- De fantasierijken, en de heimelijk fantasierijken die nooit een podium hadden.
- Gasten die de vonk van een eerste ontmoeting liefhebben en hem twee keer willen voelen, met dezelfde vrouw.
- De verhalenverteller, de filmliefhebber, degene met een uitgangspunt dat hij nooit hardop zei.
- Terugkerende gasten in het bijzonder: vertrouwdheid maakt het doen-alsof makkelijker én grappiger.
En niet voor
Wie een scenario gebruikt om langs een grens te smokkelen. Het personage stemt nergens mee in waar de vrouw geen ja op gaf. Geen uitgangspunten waarin dwang serieus wordt gespeeld, niets dat echte mensen uit ons leven belachelijk maakt, en niets dat de twee volwassenen in de kamer niet allebei kozen. Het spel is fictie. De instemming blijft echt.
Het praktische deel
Vooraf geschreven, zoals elk goed script
Schets je uitgangspunt in je bericht. Eén zin is genoeg; de rest schrijf ik mee. Laat je het scenario liever aan mij over, zeg dat dan: ik heb een repertoire en geen enkele schaamte daarover. Ook favoriete films zijn welkom terrein: een Bond-openingsscène, Mr. & Mrs. Smith aan het diner, vreemden in de nachttrein à la Before Sunrise, of het trage duel van The Thomas Crown Affair.
Afspraken onveranderd: screening, aanbetaling, uren volgens De Uren. Scènes houden van tijd: vier uur minimum, zes als het uitgangspunt een langzame opbouw verdient. Combineert perfect met een suite-avond. En vraagt een scène om iets specifieks, een bepaalde outfit of een rekwisiet dat de moeite waard is, dan wordt dat vooraf geregeld en verrekend, zoals alle gedeelde onkosten.
Gevraagd en beantwoord
Wat als ik me belachelijk voel?
Dat gebeurt bij iedereen, ook bij beroepsacteurs, en duurt ongeveer negentig seconden. Daarna neemt het uitgangspunt het over en is belachelijk het laatste woord in je hoofd. Een eenvoudig scenario kiezen voor een eerste scène helpt enorm.
Kostuums en attributen?
Garderobe, graag: ik kleed me met plezier naar de rol. Alles voorbij garderobe hoort in het bericht ter sprake te komen. En bescheiden middelen zijn geen bezwaar: het beste rekwisiet in elke scène is toewijding.
Doek om acht uur
Stuur me een uitgangspunt dat het spelen waard is.
Je datum, de uren, de stad, en de openingszin van een scène. Ik neem het vanaf daar over, in de rol.
We hebben elkaar al eens ontmoet. We weten alleen nog niet waar.