De Ages · Een galerij door de tijd
De Ages van Adeline
De Uren meten een avond. Tot de ochtend meet een nacht. De Ages meten iets langers. Ik heb jaren zitten kijken naar hoeveel soorten vrouw er na het vallen van de avond mooi worden genoemd, en hoe zelden dat de vrouw is die de pen vasthoudt. Dus neem ik er elk seizoen een op me, van de kralenstilte van de jaren twintig tot een godin uit oudere verhalen, en laat de camera me erin vinden. Ik weet al welke eeuw me het beste past. Die komt als laatste.
Eén vrouw.
Heel wat eeuwen aan avonden.
In voorbereiding
Het eerste tijdperk wordt gemaakt.
Een galerij als deze verdient het om langzaam te ontstaan. De eerste collectie is nu in de studio; zodra ze klaar is, verschijnt ze hier, en een notitie in het Journal vertelt je in welke eeuw ik gezelschap heb gehouden. Tot dan is De Spiegel mij zoals ik vanavond ben.
De galerij groeit; de vrouw is echt
Elk tijdperk ben ik nog steeds. Schrijf naar die vrouw.
Een datum, de uren, de stad. In welke eeuw ik dit seizoen ook gekleed ga, de avond zelf is volledig tegenwoordige tijd.
De kostuums wisselen. Het gezelschap blijft hetzelfde.