De hotelbar, goed gekozen

De ruimte had dat lage, amberkleurige licht dat iedereen even mooi maakt en daarmee niemand in het bijzonder, wat ik altijd verkozen heb boven kaarslicht; kaarslicht wijst aan wie mooi is, en ik houd van een ruimte die dat in het midden laat. Ik was er als eerste. Daar was een reden voor, en niet de reden die de meesten aannemen.

Een hotelbar die goed gekozen is, doet het halve werk van de avond voordat er iets gezegd is dat het onthouden waard is. Ik let op drie dingen, en in deze volgorde. Of de barman weet hoe hij dichtbij en ongehaast tegelijk kan zijn, want een goede leest een tafel zoals ik een zaal lees. Of de stoelen twee mensen naar elkaar toe laten draaien zonder dat het een vertoning wordt voor de rest van de bar. En of de zaak het zelfvertrouwen heeft om een beetje leeg te zijn; een bar die vol moet zijn, is een bar die zich zorgen maakt, en zorgen springen over binnen een ruimte. De bekende adressen in Amsterdam komen meestal door die test heen. Een paar waar ik van houd zijn helemaal niet bekend, en die houd ik voorlopig voor mezelf.

Het eerste drankje gaat niet over het drankje. Het gaat erom twee paar handen iets te geven zolang de stijfheid slijt, en die slijt sneller dan iemand verwacht, meestal in de stilte na de eerste slok, als het bestellen achter de rug is en er niets meer is om je achter te verschuilen. Ik heb een man in de tien minuten ervoor een hele avond zien repeteren en het daarna vergeten op het moment dat het glas kwam, en dat vergeten is precies de bedoeling. Je kwam om ontmoet te worden. Een auditie is het nooit geweest. Een hotelbar is de enige ruimte in de stad die het daarover met me eens is.

Wat daarna komt, is makkelijker te regelen dan het lijkt, en dat is het deel waarover ik je gerust zou stellen als geruststelling iets was wat ik uitdeelde. Een drankje mag een drankje blijven. Het kan een lang diner worden aan een tafel die ik al in gedachten heb, of een stillere kamer boven met de stad die zonder ons doorgaat. Niets daarvan hoeft aan de bar beslist te worden. Een avond mag zijn eigen helling zoeken, en de mooiste doen dat bijna altijd; de avonden die tot op de minuut zijn uitgestippeld, komen meestal keurig op tijd nergens aan. De screening en de kleine formaliteiten zijn allang van tevoren geregeld, in stilte, en juist daarom mag de bar zo los voelen. Ik heb over die kant ervan geschreven als zorg in plaats van een drempel.

Dus als iemand me vraagt waar een eerste drankje in Amsterdam thuishoort, noem ik geen naam. Ik zeg een hotelbar, goed gekozen, vroeg genoeg dat de dag heeft losgelaten en laat genoeg dat de ruimte is opgewarmd. Alles wat ik weet over het begin van een avond zit in die ene keuze. Ik heb eerder geschreven over waar ik je mee uit eten zou nemen in deze stad, als het de tafel is die je voor je ziet. En draag je die hele gedachte al een tijdje met je mee en wil je weten hoe de rest werkt, dan staat dat gewoon uitgelegd bij je eerste avond, en je bent welkom om me te schrijven.